Η συμμετοχή του Σχολείου μας στο 11ο Ποιητικό Συμπόσιο!
Την Παρασκευή 19 Απριλίου 2024 δόθηκε στο Σχολείο μας για ακόμα μια φορά η ευκαιρία να λάβει μέρος στο 11ο Συμπόσιο Ποίησης και Λογοτεχνίας, το οποίο διοργανώθηκε από το 3ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων “Οδυσσέας Ελύτης”. Με την πραγματοποίηση της εκδήλωσης μαθητές και εκπαιδευτικοί από όλα τα Λύκεια της πόλης μας έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν και μέσα από τα δημιουργήματά τους να εκφράσουν τις ενδόμυχες σκέψεις, τα συναισθήματα, τους φόβους αλλά και τις ελπίδες τους για το μέλλον. Αναγνώστηκαν διηγήματα και απαγγέλθηκαν ποιήματα, τα οποία εντυπωσίασαν και παράλληλα συγκίνησαν με την αμεσότητα και την παραστατικότητα τους το ακροατήριο!
Υπεύθυνη της δράσης ήταν η φιλόλογος, κυρία Εύη Καραβασίλη, η οποία αρκετούς μήνες πριν μας ενημέρωσε για την διοργάνωση και ζήτησε τα έργα μας, για να τα αποστείλει εγκαίρως στην οργανωτική επιτροπή. Οι μέρες κύλησαν γρήγορα και προτού το συνειδητοποιήσουμε βρεθήκαμε όλες «οι διψασμένες ψυχές» στο φιλόξενο αμφιθέατρο του 3ο Λυκείου. Αρχικά, η διευθύντρια του 3ουΛυκείου, κα Σαρκατζή Βασιλική, κήρυξε την έναρξη του Συμποσίου με μια σύντομη ομιλία, στην οποία όχι μόνο ευχαρίστησε όλους όσοι συμμετείχαν αλλά ταυτόχρονα τόνισε την ύψιστη σημασία της ποίησης σε μια εποχή που διαβρώνει όλο και περισσότερο το πνεύμα και το ήθος των ανθρώπων. Στη συνέχεια, εκτός από την παρουσίαση των έργων, υπήρξαν και κάποια μουσικά διαλείμματα, τα οποία προέβαλαν με εύστοχο τρόπο την ιστορία του τραγουδιού στην Ελλάδα.
Αναμφίβολα, το Ποιητικό Συμπόσιο αποτέλεσε μια ιδιαίτερη εμπειρία για εμάς, τους μαθητές , και το αποτύπωμα που μας άφησε είναι σίγουρα ανεξίτηλο . Με αφορμή την εκδήλωση ο καθένας μας ξεχωριστά δέχτηκε ποικίλα ερεθίσματα και κατάφερε να εκφράσει με τον δικό του μοναδικό τρόπο τον “ποιητικό κόσμο” που κρύβει μέσα του. Έως ότου ανταμώσουμε ξανά, λοιπόν, ας διατηρήσουμε αστείρευτη την αγάπη μας για την γραφή. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα λόγια του μεγάλου μας ποιητή Γιώργου Σεφέρη: «Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε…»
Λιακατή Ελένη, Β΄ Λυκείου
