Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου, λίγες μέρες πριν αποχαιρετήσουμε το 2024, μαθητές και καθηγητές συναντηθήκαμε στον σιδηροδρομικό σταθμό Τρικάλων, έτοιμοι ν’ αναχωρήσουμε για τους Δελφούς , τον ομφαλό της Γης, το κέντρο του κόσμου.
Ο χρόνος του ταξιδιού κύλησε γρήγορα και μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό μας, οι συνοδοί καθηγητές μας κος Αναστασίου Κωνσταντίνος, κος Μανθάς Σπύρος , κος Μόρφος Δημήτρης και η κυρία Τσέλιου Μαρία, φρόντισαν να μας δώσουν πληροφορίες για τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών. Φτάνοντας λοιπόν στους Δελφούς, το πρώτο συναίσθημα που μας πλημμύρισε ήταν δέος και θαυμασμός. Δεν είναι τυχαίο ότι η τοποθεσία αυτή παρουσιάζει μια εξαιρετική δυναμική με έντονη ενεργειακή φόρτιση. Η ξενάγησή μας στον αρχαιολογικό χώρο ήταν καθηλωτική. Ο ναός του Απόλλωνα, ο θησαυρός των Αθηναίων, το θέατρο και το στάδιο όπου λάμβαναν μέρος τα Πύθια, είναι μερικά από τα μνημεία που είναι διάσπαρτα σ΄ όλη την πλαγιά του λόφου. Περνώντας στο εσωτερικό του μουσείου, ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε η Σφίγγα των Ναξίων, οι Κούροι και φυσικά το χάλκινο άγαλμα του Ηνίοχου.
Στη συνέχεια, ξεκινήσαμε για τον επόμενο προορισμό μας , το Γαλαξίδι. Πρόκειται για ένα παραθαλάσσιο χωριό, μ΄ ένα γραφικό λιμανάκι με θέα τον Κορινθιακό κόλπο και όμορφα σοκάκια που σε προκαλούν να τα περπατήσεις. Εκεί για δύο περίπου ώρες είχαμε ελεύθερο χρόνο για μεσημεριανό φαγητό και βόλτα.
Ξεκούραστοι πια, πήραμε τον δρόμο μας επιστροφής , έχοντας μας αποσκευές μας εμπειρίες και εικόνες. Αφήσαμε για λίγο πίσω μας διαβάσματα, μαθήματα και διαγωνίσματα και γίναμε όλοι μια μεγάλη παρέα. Κλείνοντας, εκ μέρους των συμμαθητών μου, αισθάνομαι την υποχρέωση να ευχαριστήσω μας συνοδούς- καθηγητές και τον οδηγό του λεωφορείου για την υπομονή μας και το αίσθημα ασφάλειας που μας πρόσφεραν.
Αγναντής Νικόλαος,
μαθητής της β΄ γυμνασίου
