Το ταξίδι μας ξεκίνησε νωρίς το πρωί της πέμπτης, με πολύ καλή διάθεση και ανυπομονησία, διότι η εκδρομή που περιμέναμε όλη τη χρόνια μόλις ξεκινούσε. Αρχικά στο λεωφορείο επικρατούσε ησυχία, αφού όλοι ήμασταν επηρεασμένοι από το πρωινό ξύπνημα, μετά όμως την πρώτη στάση τα πνεύματα ζωντάνεψαν και αρχίσαμε συζητάμε και να τραγουδάμε.
Πριν φτάσουμε στον πρώτο προορισμό μας, την Επίδαυρο, είχαμε την εύκαιρα να δούμε από το λεωφορείο τον ισθμό της Κορίνθου. Ο Ισθμός της Κορίνθου είναι μια στενή λωρίδα γης η οποία ενώνει τη Στερεά Ελλάδα με την Πελοπόννησο, ενώ η διώρυγα που έχει διανοιχθεί σε αυτόν ενώνει τον Σαρωνικό με τον Κορινθιακό Κόλπο. Έχει μήκος 6 περίπου χιλιόμετρα και το πιο στενό σημείο είναι εκεί όπου έχει κατασκευαστεί η διώρυγα της Κορίνθου.
Στη συνέχεια φτάσαμε στην Επίδαυρο, όπου ξεναγηθήκαμε στον χώρο του θεάτρου και στο Αρχαιολογικό μουσείο. Ο ξεναγός μας, μας έδειξε και ένα παράδειγμα για το πως παίζανε θέατρο οι ηθοποιοί της εποχής. Φεύγοντας από τον Αρχαιολογικό χώρο, φτάσαμε επιτέλους στο Ναύπλιο, όπου τακτοποιηθήκαμε και ξεκουραστήκαμε για λίγο στο υπέροχο ξενοδοχείο μας, στο κέντρο της πόλης. Το βράδυ, είχε μείνει χρόνος για μια σύντομη νυχτερινή βόλτα στην πόλη του Ναυπλίου, κάνοντας μια πρώτη γνωριμία με την πανέμορφη πόλη.
Την επόμενη ημέρα το πρωί επισκεφτήκαμε το Παλαμίδι, ένα φρούριο στην κορυφή του Ναυπλίου το οποίο κατασκευάστηκε το 1687, όπου είδαμε και τη φυλακή του Κολοκοτρώνη. Έπειτα απολαύσαμε μια ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών, θαυμάζοντας την πύλη των λεόντων, τον τάφο του Αγαμέμνονα και τα εκθέματα του αρχαιολογικοί μουσείου. Το βράδυ είχαμε ελεύθερο χρόνο να περιηγηθούμε στο κέντρο της πόλης, αλλά και μια τελευταία ευκαιρία να δούμε την πόλη φωτισμένη.
Την τελευταία ημέρα της διαμονής μας, κάναμε μια τελευταία βόλτα, προβαίνοντας σε αγορές αναμνηστικών δώρων, όπως τα πασίγνωστα κομπολόγια του Ναυπλίου, αποχαιρετήσαμε την πόλη και ξεκινήσαμε το ταξίδι της επιστροφής…
Οι τρεις αυτές ημέρες μας χάρισαν ιδιαίτερες εμπειρίες που δύσκολα θα ξεχαστούν. Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συνοδούς και στον οδηγό μας, καθώς χωρίς αυτούς η φανταστική αυτή εκδρομή δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί.
Βασίλης Ζαχαρτζής, γ’ Γυμνασίου
